رسانه فناوری های نوین معدن و صنایع معدنی

چندی پیش تفاهمنامه همکاری ۲۵ ساله بین ایران و چین به امضا رسید، یکی از مواردی که می‌تواند در تفاهمنامه ایران و چین مورد توجه قرار گیرد، حضور چین در بخش معدن ایران و سرمایه گذاری در این زمینه است.


به گزارش معدن مدیا به نقل از ایراسین ، معاون پیشین بورس اوراق بهادار تهران در این باره اظهار کرد: چین در حوزه صنعت معدنکاری به ویژه در زمینه بروزرسانی تکنولوژی برداشت از معادن می‌تواند کمک فراوانی به ایران برساند. چراکه بر پایه مطالعات انجام شده از سوی شرکت بزرگ پوسکوی کره‌جنوبی، شیوه برداشت از معادن ایران به دلیل دراختیار نداشتن تکنولوژی پیشرفته بسیار گران تمام می‌شود؛ بنابراین میتوان در این زمینه از متخصصان کشور چین و دانش و فناوری آنها کمک گرفت.

به تازگی اعلام شده که ذخایر قطعی شناسایی شده در کشور به ویژه سنگ‌آهن تنها تا چند سال آینده میتواند پاسخگوی نیاز صنایع فولادی باشد، بهمن آرمان در این باره اظهار کرد: این دست از اطلاعات که درخصوص ذخایر معدنی کشور مطرح می‌شود از نگاه علمی برخوردار نیست و دلیل آن نیز مشخص است.

وی افزود: تمام معادن سنگ آهن، حتی زغال‌سنگ، مس و … مربوط به پیش از انقلاب اسلامی است. در واقع معادنی مانند چادرملو، گلگهر، سنگان، مس سرچشمه، نفیلین سینیت در آذربایجان شرقی، مس سونگون یا معدن سرب و روی مهدی آباد که دومین معدن بزرگ سرب و روی جهان است یا معدن سرب وروی انگوران، همه در پیش از انقلاب توسط شرکت‌های معتبر خارجی کشف شده اند و طی ۴۲ سال اخیر هیچ معدن بزرگی کشف نشده است.

به گفته وی، تکنولوژی کشف معادن بسیار پیچیده و مانند نفت بوده که در اختیار شرکت هایی خاصی قرار دارد. برای مثال در مورد کشف معادن بزرگ، بجز کشورهایی مانند امریکا، کانادا و استرالیا، کشور دیگری اداعای توانمندی برای کشف معادن بزرگ را ندارد. برای مثال، زمانی که حوزه نفتی آزادگان به ژاپنی ها واگذار شد، این کشور که دومین قدرت صنعتی و اقتصادی جهان است، اعلام کرد که در حوزه نفت دارای تخصص نیست و از شرکت انگلیسی- هلندی “شِل” دعوت به عمل آمد تا حوزه نفتی آزادگان را توسعه دهد. بنابراین حتی اگر شرکتهای معدنی مانند گلگهر یا چادرملو بخواهند نسبت به کشف معادن بزرگ جدید اقدام کنند دارای دانش و ابزارهای لازم نیستند.

به گفته آرمان، طی ۴۲ سالی که از انقلاب می‌گذرد، هیچ معدن بزرگ یا مخزن نفت یا گازی بزرگی کشف و اعلام نشده است. بنابراین با توجه به انحصار دانش و تکنولوژی برای کشف معادن بزرگ که چین آن را در اختیار ندارد، میتوان در زمینه استخراج از معادن روی سرمایه گذاری و کمک چین حساب کرد، زیرا این کشور تولیدکننده ماشین آلات معدنی تحت لیسانس شرکت‌های بزرگ خارجی است؛ با این حال آنچه از چینی‌ها بیشتر انتظار می‌رود کمک برای ایجاد زیرساخت‌های ارتباطی است.

وی افزود: برای مثال اکنون در جهان، سنگ آهن توسط کشتی هایی با ظرفیت ۳۰۰ تا ۵۰۰ هزارتن حمل می‌شوند؛ بنابراین ایران نیز باید اسکله هایی با ظرفیت بارگیری این کشتی ها داشته باشد؛ این درحالیست که بزرگترین اسکله ما در منطقه ویژه صنعتی و معدنی بندرعباس است که توان پذیرش و پهلوگیری کشتی هایی با ظرفیت ۱۰۰ هزارتن را دارد، بنابراین طبیعی است که واردات سنگ آهن برای ایران گران تمام شود.

به عقیده وی، منطق اقتصادی به واحدهای تولیدکننده فولاد در مناطق جنوبی، این اجازه را نمی‌دهد که از سنگ آهن داخلی استفاده کنند؛ چراکه هزینه حمل و نقل رقم بسیار بالایی را به خود اختصاص می‌دهد؛ البته تا پیش از انقلاب نیز برای تامین سنگ آهن مورد نیاز فولاد خوزستان و فولاد بندرعباس (فولادمبارکه فعلی) هیچگونه برنامه ای برای استفاده از سنگ داخلی وجود نداشت و قرار بر این بود که سنگ آهن این دو شرکت فولادی از بازارهای جهانی تامین شود.

توسعه بندر اقیانوسی ایران در چابهار

آرمان ادامه داد: در زمینه ایجاد و ساخت اسکله با ظرفیت بالایی از بارگیری نیز شاهدیم که برنامه‌ریزی‌هایی در دستور کار شرکت سرمایه گذاری توسعه معادن و فلزات قرار دارد که بندری با ظرفیت پهلوگیری کشتی هایی با گنجایش ۳۰۰هزارتن ساخته شود، طبیعتا چین دارای بیشترین تخصص در این رابطه بوده و ما هم در حال توسعه بندر اقیانوسی خود در چابهار هستیم. بنابراین کمک چین برای ساخت و توسعه بنادر ایران بسیار لازم و ضروری است.

به گفته وی، در شرایط فعلی شبکه ریلی ایران، از توانایی کافی برخوردار نیست و مرکز کشور به خلیج فارس راه ارتباطی ندارد و چینی ها که متخصص این کارها بوده و در جهان پیشگام هستند، می‌توانند ما را در وصل کردن خلیج فارس به فلات مرکزی یاری رسانند.

این اقتصاددان افزود: چین یک واردکننده بزرگ سنگ آهن و قراضه در جهان است و در شرایط فعلی، آهن اسفنجی جایگزینی برای قراضه شناخته شده است، بنابراین این کشور می‌تواند در مناطق جنوبی ایران به سرمایه گذاری برای ایجاد واحدهای احیای مستقیم اقدام کند و آهن اسفنجی تولید شده را برای مصرف خود به کار گیرند. زیرا ایران بزرگترین ذخایر طبیعی گاز جهان را داراست و برپایه آخرین گزارش سازمان توسعه UNDP وابسته به سازمان ملل متحد تنها مکانی است که در جهان برای افزایش تولید آهن اسفنجی وجود دارد، مناطق جنوبی ایران است.

معاون پیشین بورس اوراق بهادار تهران ادامه داد: آنچه که شرکت‌های چینی می توانند کمک فراوانی به ایران بکنند حل مشکل مسکن در ایران است. شرکتهای چینی در زمینه ساخت مسکنهای ارزان قیمت به ویژه در بلندمرتبه سازی، صنعتی سازی و ارزان سازی دارای تجربه بسیار بالاایی هستند به طوری که اگر اقدام به سرمایه‌گذاری در بخش مسکن ایران کنند و به صورت انبوه سازی در مقیاسهای ۱۰تا ۲۰هزارواحدی ورود کنند عملا می‌توان اعتراف کرد که ظرف مدت ۲ سال مشکل مسکن ایران با کمک شرکتهای چینی قابل حل است.

آرمان افزود: بنابراین با توجه به اینکه چین یکی از واردکنندگان عمده قراضه در جهان است و آهن اسفنجی در حال جایگزین شدن این ماده اولیه برای تولید فولاد است، بهترین مکان برای تولید آهن اسفنجی جنوب ایران است که در این مناطق واحدهای احیای مستقیم ساخته شده و سنگ آهن مورد نیاز آن با کشتی‌های غول پیکر با ظرفیت ۳۰۰تا ۵۰۰ هزارتن که هزینه حمل را شدیدا کاهش دهد ایجاد شود.

این دسته بندی ها برای بعد از تاریخ 20 اسفند 98 است. اخبار قبلی بدون دسته بندی خاص و از طریق جست و جوی کلیدواژه قابل دسترسی هستند.