اختصاصی معدنمدیا؛
سنگآهن تنها کالای عمدهای است که تاکنون از طوفان ایجادشده بر اثر جنگ آمریکا و اسرائیل علیه ایران، تقریبا بیتاثیر عبور کرده است. با این حال، آرامش نسبی بازار سنگآهن، تغییرات مهمی را در پویایی این ماده اولیه کلیدی صنعت فولاد پنهان کرده است.
چین حدود سهچهارم کل سنگآهن حملشده از مسیرهای دریایی جهان را خریداری میکند و از آن برای تغذیه کارخانههایی استفاده میکند که کمی بیش از نیمی از فولاد جهان را تولید میکنند.
بخش عمده سنگآهن مورد نیاز چین تنها از دو کشور، یعنی استرالیا و برزیل، تامین میشود و سهم سایر تولیدکنندگان مانند آفریقای جنوبی و گینه در این بازار محدودتر است.
این تجارت از تنگه هرمز عبور نمیکند؛ آبراه باریکی میان ایران و عمان که از زمان آغاز عملیات هوایی آمریکا و اسرائیل علیه ایران در ۲۸ فوریه، عملا به روی کشتیها بسته شده است.
قیمت سنگآهن از زمان آغاز این درگیری تا حد زیادی باثبات مانده است؛ برخلاف نوسانهایی که در بازار کالاهایی مانند نفت خام، فرآوردههای پالایشی، گاز طبیعی مایع، زغالسنگ، مس و آلومینیوم مشاهده شده است.
قراردادهای سنگآهن در بورس سنگاپور از ابتدای سال تاکنون در محدودهای ۱۴ دلاری به ازای هر تن نوسان کردهاند و محور اصلی قیمتها حول سطح ۱۰۵ دلار در هر تن بوده است.
البته قیمتها از کف ۹۸.۲۰ دلار در هر تن در ۲۰ فوریه، به اوج ۱۱۱.۹۱ دلار در ۱۱ مه رسیدند. این افزایش تا حدی ناشی از نگرانی برخی خریداران چینی بود که احتمال میدادند در پی بستهشدن عملی تنگه هرمز، سوخت دریایی کشتیها با کمبود مواجه شود.
اما با کاهش نگرانیها درباره کمبود فوری سوخت، قیمت سنگآهن نیز تعدیل شد و در ۱۰ ژوئن به ۱۰۱.۶۵ دلار در هر تن رسید.
ثبات نسبی قیمت همزمان با رشد ملایم واردات چین رخ داده است. دادههای گمرکی نشان میدهد واردات سنگآهن چین در پنج ماه نخست سال به ۵۱۶.۲۶ میلیون تن رسیده که ۶.۳ درصد بیشتر از مدت مشابه سال گذشته است.
ابهام در دادههای ماه مه
با این حال، بر اساس آمار رسمی، واردات سنگآهن چین در ماه مه به ۹۷.۷۱ میلیون تن رسید که نسبت به آوریل ۶ درصد کاهش داشت و پایینترین سطح سهماهه را ثبت کرد.
این افت واردات در ماه مه با برآوردهای تحلیلگران کالایی DBX Commodities و Kpler همخوانی ندارد.
DBX واردات دریایی سنگآهن چین در ماه مه را ۱۰۵.۵۶ میلیون تن رصد کرده، در حالی که Kpler میزان ورود محمولهها را ۱۰۶.۴ میلیون تن برآورد کرده است.
هرچند دادههای شرکتهای ردیابی حملونقل همیشه کاملا با آمار گمرکی منطبق نیست، اما اختلاف ۸ میلیون تنی در یک ماه، غیرمعمول است.
این موضوع نشان میدهد احتمال دارد آمار رسمی واردات در ماه ژوئن دوباره افزایش یابد؛ زیرا ممکن است بخشی از محمولههایی که در روزهای پایانی ماه مه وارد شدهاند، در ارزیابیهای گمرکی به ماه ژوئن منتقل شده باشند.
با وجود این، واردات سنگآهن چین عملکرد بهتری نسبت به صنعت فولاد این کشور داشته است؛ صنعتی که تولید آن در چهار ماه نخست سال با کاهش ۴.۱ درصدی به ۳۳۱.۱۲ میلیون تن رسید.
بخشی از فاصله میان واردات نسبتا قوی سنگآهن و تولید ضعیف فولاد را میتوان با افزایش موجودی سنگآهن در بنادر چین توضیح داد. ذخایر سنگآهن بنادر چین در هفته منتهی به ۱۳ مارس به رکورد ۱۶۶.۹۱ میلیون تن رسید.
بر اساس دادههای موسسه مشاورهای SteelHome، این ذخایر از آن زمان کاهش یافته و در هفته منتهی به ۵ ژوئن به ۱۵۹.۰۹ میلیون تن رسیده است؛ با این حال، این رقم هنوز ۲۱ درصد بالاتر از سطح ۱۳۲ میلیون تنی ثبتشده در هفته مشابه سال ۲۰۲۵ است.
عامل دیگر رشد واردات سنگآهن، کاهش همزمان حجم و عیار سنگآهن داخلی چین است.
بر اساس دادههای MySteel، تولید سنگآهن چین در چهار ماه نخست سال به ۳۲۶.۸ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل یک درصد کاهش داشت.
این کاهش پس از افت ۲.۸ درصدی تولید در سال ۲۰۲۵ رخ داد؛ زمانی که تولید سنگآهن داخلی چین از ۱.۰۴ میلیارد تن در سال ۲۰۲۴ به ۹۸۳.۷ میلیون تن کاهش یافت.
سنگآهن داخلی چین معمولا فقط حدود ۲۰ تا ۳۰ درصد آهن دارد. بنابراین باید فرآوری و ارتقا داده شود تا به عیار سنگآهن وارداتی، یعنی حدود ۶۰ تا ۶۵ درصد، نزدیک شود؛ فرآیندی که هم پرهزینه است و هم انرژی زیادی مصرف میکند.
منبع: رویترز


