اختصاصی معدنمدیا؛
صنعت فولاد اروپا در حال حاضر در نقطهای حساس و تعیینکننده قرار دارد. این صنعت با چالشهای ساختاری متعددی از جمله بالا بودن هزینههای انرژی، فرسودگی زیرساختها، فشارهای نظارتی فزاینده مانند مکانیزم تنظیم کربن مرزی اتحادیه اروپا و نوسانات شدید بازار دستوپنجه نرم میکند. این عوامل در کنار یکدیگر موجب شدهاند که شرکتهای فولادسازی بزرگ اروپایی، استراتژیهای بلندپروازانه گذشته خود را بازنگری کنند و رویکردی محتاطانهتر، واقعبینانهتر و گزینشیتر را در پیش بگیرند.
تغییر مسیر از طرحهای بزرگ به سمت پروژههای کارآمد و زودبازده
بررسی روند تصمیمگیری شرکتهای بزرگ نشان میدهد که دوران سرمایهگذاریهای کلان و بدون محدودیت بر روی فناوریهای نوپا اما پرهزینه، جای خود را به تمرکز بر بهرهوری عملیاتی و حفظ نقدینگی داده است. فولادسازان اروپایی دیگر تمایلی به پذیرش ریسکهای مالی سنگین برای گذار ناگهانی به فناوریهای تمامهیدروژنی ندارند، چرا که زیرساختهای تامین انرژی ارزان و پایدار هنوز به میزان کافی توسعه نیافته است.
اولویت فعلی این واحدها، بهینهسازی خطوط تولید موجود، ارتقای کوره های قوس الکتریکی، افزایش سهم مصرف قراضه و اجرای پروژههای کمکربن زودبازده است. این رویکرد به آنها اجازه میدهد بدون به خطر انداختن پایداری مالی خود در کوتاهمدت، گامبهگام به سمت اهداف زیستمحیطی حرکت کنند.
CBAM و دغدغههای مربوط به رقابتپذیری صادرات
اجرای گامبهگام مقررات CBAM اگرچه با هدف حمایت از تولیدکنندگان داخلی در برابر واردات ارزانقیمت و پرکربن طراحی شده، اما نگرانیهای جدی را برای صنایع پاییندستی و بخش صادراتی اروپا ایجاد کرده است.
افزایش قیمت تمامشده فولاد در داخل مرزهای اروپا به دلیل هزینههای کربن، میتواند مزیت رقابتی محصولات صادراتی این قاره مانند خودرو و لوازم خانگی را در بازارهای جهانی به شدت تضعیف کند.
از سوی دیگر، راستیآمایی دقیق بیانیههای کربنی صادرشده از سوی شرکای تجاری خارج از اتحادیه اروپا همچنان یک چالش اداری و لجستیکی بزرگ است که جریان روان زنجیره تامین را با کندی مواجه میکند.
امنیت انرژی؛ پیششرط هرگونه توسعه پایدار
بحرانهای ژئوپلیتیک سالهای اخیر ثابت کردهاند که بدون تضمین امنیت و ثبات قیمت انرژی، پایداری زنجیره تولید فولاد غیرممکن است. نوسانات نرخ گاز طبیعی و برق در اروپا باعث شده که فولادسازان قراردادهای بلندمدت خرید توان و سرمایهگذاری در انرژیهای تجدیدپذیر اختصاصی را در اولویت قرار دهند.
برنده اصلی در فضای جدید بازار، تولیدکنندهای نیست که صرفا پیشرفتهترین فناوری سبز را معرفی کند، بلکه مجموعهای است که بتواند توازنی پایدار میان کنترل هزینههای نهادههای تولید، امنیت انرژی و کاهش گامبهگام گسیل کربن برقرار سازد. در این فضای جدید، پیشرفتهای صنعتی کندتر اما با پایههای مالی محکمتر اتفاق خواهند افتاد.
منبع: استیل رادار



