اختصاصی معدن مدیا؛
جهش ۵۰ درصدی واردات سنگآهن هند در پنج ماهه نخست سال و ثبت رکورد هفتساله، از تغییر مختصات بازار جهانی مواد معدنی خبر میدهد. افت شدید کیفیت ذخایر داخلی هند در کنار رشد فزاینده تولید فولاد این کشور موجب شده است تا تامینکنندگان بزرگ و غولهای معدنی جهان، با عبور تدریجی از بازار رو به افول چین، هند را به عنوان مقصد استراتژیک و کانون جدید صادرات سنگآهن باکیفیت هدفگذاری کنند.
واردات سنگآهن هند در پنج ماهه نخست سال با رشد ۵۰ درصدی نسبت به سال قبل همراه شد. محرک اصلی این امر افزایش چشمگیر تولید فولاد داخلی بود.
در پنج ماهه نخست سال ۲۰۲۶، واردات سنگ آهن و گندله به هند به حدود ۴.۸ میلیون تن رسید. این رقم تقریبا ۵۰ درصد بیشتر از آمار مدت مشابه در سال گذشته است که ۳.۲ میلیون تن بود.
محرک اصلی پشت این جهش، افزایش قابلتوجه تامین مواد از سوی تولیدکنندگان پیشرو در برزیل، آفریقای جنوبی و خاورمیانه، در بستر رشد چشمگیر تولید فولاد داخلی بوده است.
به طور کلی، تا پایان سال مالی ۲۰۲۶، واردات سنگ آهن به ۱۲.۳۵ میلیون تن افزایش یافت و رکورد هفتساله جدیدی را ثبت کرد. دلایل اصلی این روند، تقاضای بالای فولاد در بازار داخلی، کمبود مواد اولیه باکیفیت با ناخالصی پایین، و همچنین محدودیتهای لجستیکی و تولیدی در مناطق معدنی کلیدی این کشور بوده است.
در ماه مه، حجم واردات به ۱.۲۴ میلیون تن رسید، در حالی که این رقم در ماه آوریل ۰.۹۸ میلیون تن بود. سنگ آهن نرمه و سنگ آهن دانهبندی شده بخش عمدهای از محمولههای ماه مه یعنی ۱.۰۶ میلیون تن را تشکیل دادند، در حالی که سهم گندله تنها ۰.۱۷ میلیون تن بود.
واردکننده کلیدی در ماه مه، هلدینگ فولاد جیاسدبلیو بود که ۰.۷۲ میلیون تن ماده اولیه وارد کرد. افزایش خریدهای این شرکت به دلیل از سرگیری فعالیتهای کوره بلند در کارخانه دولوی و توسعه ظرفیت در شرکت متالیک جیاسدبلیو ویجایاناگار بود که منجر به افزایش شدید تولید فولاد شد.
برزیل تامینکننده اصلی جهانی برای هند در ماه مه با ۰.۷۲ میلیون تن بود و پس از آن آفریقای جنوبی با ۰.۱۸ میلیون تن و نروژ با ۰.۱۶ میلیون تن قرار داشتند.
در طول پنج ماهه نخست سال، کل واردات سنگ آهن حدود ۴.۲۸ میلیون تن برآورد میشود. در همین زمان، خرید گندله از خارج به دلیل درگیری در خاورمیانه و اختلال در لجستیک دریایی به شدت کاهش یافت و به کمی بیش از ۴۰۰ هزار تن رسید. گروه جیاسدبلیو مصرفکننده اصلی سنگ آهن وارداتی بود و ۸۵ درصد از کل محمولهها را در دوره مورد بررسی به خود اختصاص داد. برزیل با تخصیص ۵۶ درصد از کل محمولههای ارسالی به هند در ماههای ژانویه تا مه، جایگاه خود را به عنوان صادرکننده پیشرو حفظ کرد.
بر اساس گزارش بیگمینت، هند در حال تجربه کاهش شدید ذخایر سنگ آهن باکیفیت است. سهم تولید داخلی سنگ آهن با عیار بیش از ۶۵ درصد در سال مالی ۲۰۲۶ به ۱۱ درصد کاهش یافت، در حالی که این رقم در سال مالی ۲۰۱۷ معادل ۲۰ درصد بود. سنگ آهن هند معمولا دارای محتوای بالای سیلیس و آلومینیوم است. در مقابل، سنگ آهن برزیل با محتوای بالای آهن بین ۶۴ تا ۶۵ درصد و کمترین میزان ناخالصی سیلیس شناخته میشود. استفاده از سنگ آهن وارداتی به فولادسازان اجازه میدهد تا فرآیندهای کوره بلند را بهینه کرده و به بهرهوری انرژی بالاتری دست یابند.
شرکتهای هندی به دلیل ترس از اختلالات بیشتر در زنجیرههای تامین ناشی از درگیریهای پیرامون ایران، و همچنین افزایش هزینههای سوخت و حملونقل، به دنبال ایجاد حداکثر ذخایر از مواد اولیه بودهاند.
شرایط بازار جهانی نیز به این امر کمک کرد؛ بهبود در حملونقل دریایی و کاهش تقاضا برای فولاد در چین باعث آزادسازی حجم قابلتوجهی از سنگ آهن و انعطافپذیری بیشتر در قیمتگذاری شده است.
غولهای معدنی جهانی، مانند واله، به طور فزایندهای به هند به عنوان بازار کلیدی بعدی خود برای فروش نگاه میکنند. با توجه به روند نزولی بلندمدت تولید فولاد در چین، تمرکز تامینکنندگان جهانی مواد اولیه در سالهای آینده با قدرت بیشتری به سمت هند معطوف خواهد شد.
واردات سنگ آهن به هند در سال مالی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ منتهی به ۳۱ مارس به دلیل کمبود داخلی مواد اولیه باکیفیت و تقاضای شرکت فولاد جیاسدبلیو، به بالاترین حد خود در هفت سال گذشته رسیده است.
لازم به ذکر است که هند در سال مالی ۲۰۲۵/۲۰۲۶ منتهی به ۳۱ مارس، تولید سنگ آهن خود را با ۷ درصد افزایش نسبت به سال قبل به ۳۱۰ میلیون تن رساند. این رشد ناشی از عملکرد قدرتمند شرکتهای بزرگ بود، هرچند که محدود به تعداد معدودی از آنها باقی ماند و شرایط نامتوازن در تامین را برجسته کرد.



