اختصاصی معدن مدیا:
دادههای تازه از صنعت فولاد چین نشان میدهد این کشور در پنج ماه نخست سال ۲۰۲۶ با کاهش تولید فولاد خام، چدن و محصولات نوردی مواجه بوده، اما همزمان صادرات فولاد میانی خود را بهطور قابل توجهی افزایش داده است؛ روندی که از تغییر آرایش چین در بازار جهانی فولاد حکایت دارد.
بر اساس آمارهای منتشرشده از سوی اداره ملی آمار چین، تولید فولاد خام این کشور در بازه ژانویه تا مه ۲۰۲۶ با افت ۳.۹ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل به ۴۱۵.۵۳ میلیون تن رسید. تولید چدن نیز در همین دوره با کاهش ۳.۱ درصدی به ۳۵۴.۷۱ میلیون تن رسید و تولید محصولات نوردی با افت ۱.۵ درصدی در سطح ۵۹۲.۹۹ میلیون تن قرار گرفت.
این کاهش تولید در حالی ثبت شده که بازار داخلی چین همچنان با ضعف تقاضا، بهویژه در بخش ساختوساز و املاک، مواجه است. هرچند در ماه مه تولید نسبت به آوریل اندکی بهبود یافت، اما تصویر سالانه صنعت فولاد چین همچنان کاهشی باقی مانده است. در ماه مه، تولید فولاد خام چین به ۸۴.۳۶ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۲.۷ درصد کاهش داشت، اما در مقایسه با ماه آوریل ۰.۹ درصد افزایش یافت.
در سطح محصولات نیز نشانههای افت تقاضای سنتی فولاد قابل مشاهده است. تولید میلگرد آجدار چین در پنج ماه نخست سال جاری با کاهش ۱۲.۲ درصدی به ۷۲.۵۶۷ میلیون تن رسید. تولید کلاف گرم نیز در همین بازه با افت ۶.۷ درصدی به ۸۸.۵۴۱ میلیون تن کاهش یافت. این ارقام نشان میدهد فشار بر بخشهای اصلی مصرفکننده فولاد، بهویژه ساختمان و بخشی از صنایع پاییندستی، همچنان ادامه دارد.
با این حال، کاهش تولید داخلی به معنای عقبنشینی چین از بازار جهانی فولاد نیست. در همین بازه، صادرات فولاد میانی چین با رشد ۴۳.۲ درصدی به ۶.۷۵۴۱ میلیون تن رسید. تنها در ماه مه، صادرات فولاد میانی چین به ۱.۸۱۲۵ میلیون تن رسید که نسبت به ماه قبل ۱۰.۵۳ درصد و نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۳۹۲.۱۷ درصد افزایش نشان میدهد.
این واگرایی میان کاهش تولید داخلی و جهش صادرات فولاد میانی، نکته کلیدی تحولات اخیر بازار فولاد چین است. چین در شرایطی که تقاضای داخلی آن هنوز ضعیف است، بخشی از فشار ظرفیت خود را از مسیر محصولات میانی مانند بیلت و اسلب به بازارهای خارجی منتقل میکند.
بنابراین اثرگذاری چین بر بازار جهانی فولاد کاهش نیافته، بلکه شکل آن تغییر کرده است. افزایش صادرات فولاد میانی چین میتواند فشار رقابتی تازهای بر بازار جهانی بیلت و اسلب وارد کند و در صورت تداوم، حاشیه سود صادرکنندگان محصولات میانی در سایر کشورها را تحت تأثیر قرار دهد.
در بخش محصولات تخت نیز تصویر بازار یکدست نیست. صادرات ورق و صفحه فولادی چین در ماه مه به ۶.۱ میلیون تن رسید که نسبت به مدت مشابه سال قبل ۳.۷ درصد کاهش داشت، اما در مقایسه با ماه قبل ۱۱.۷ درصد افزایش نشان داد. این رشد ماهانه میتواند نشانهای از بهبود مقطعی تقاضای خارجی برای محصولات تخت چین باشد، هرچند روند کلی صادرات این بخش در بازه ژانویه تا مه همچنان کاهشی گزارش شده است.
در بازار محصولات طویل نیز دادهها از تغییرات متفاوت حکایت دارد. صادرات میله فولادی چین در ژانویه تا مه ۲۰۲۶ با رشد ۶.۵ درصدی به ۸ میلیون تن رسید، در حالی که صادرات مفتول با افت ۷.۳ درصدی به ۱.۱۱ میلیون تن کاهش یافت. صادرات نبشی و ناودانی نیز در این دوره با رشد ۹.۵ درصدی به ۳.۲۷ میلیون تن رسید. این روند نشان میدهد بخشی از بازارهای نوظهور همچنان ظرفیت جذب محصولات طویل چین را دارند.
در کنار این تحولات، رشد تولید ماشینآلات ساختمانی نیز نشانهای قابل توجه از تحرک بخشی از مصرف فولاد در چین است. تولید بیل مکانیکی در این کشور طی ژانویه تا مه ۲۰۲۶ با رشد ۲۴.۲ درصدی به ۱۹۵ هزار و ۴۸۳ دستگاه رسید و فروش آن نیز با افزایش ۲۴.۷ درصدی همراه شد. با این حال، افت تولید میلگرد و فشار قیمتی در بازار داخلی نشان میدهد این رشد هنوز به معنای احیای کامل بخش ساختوساز چین نیست. این دادهها میتواند نشانهای از جابهجایی بخشی از تقاضای فولاد از بخش بحرانزده مسکن به سمت پروژههای زیرساختی، ماشینآلات سنگین و تقاضای صادراتی تجهیزات باشد. با این حال، افت تولید میلگرد نشان میدهد مصرف سنتی فولاد در بخش ساختمان هنوز احیا نشده است.
در مجموع، دادههای اخیر نشان میدهد صنعت فولاد چین وارد مرحلهای پیچیدهتر شده است. از یکسو، تولید فولاد خام، محصولات نوردی، میلگرد و کلاف گرم کاهش یافته و ضعف تقاضای داخلی همچنان پابرجاست. از سوی دیگر، صادرات فولاد میانی با رشد قابل توجه همراه شده و بخشی از فشار مازاد ظرفیت چین از مسیر محصولات میانی به بازار جهانی منتقل میشود.
پیام این تحولات روشن است: چین از بازار جهانی فولاد عقب ننشسته؛ فقط مسیر اثرگذاری خود را تغییر داده است. این تغییر میتواند در ماههای آینده بر بازار بیلت، اسلب، محصولات طویل و حتی قیمتگذاری منطقهای فولاد اثرگذار باشد.



