بازار شمش فولاد چین با افزایش جزئی قیمتها وارد فاز ثبات نسبی شده است؛ جایی که رشد هزینه مواد اولیه و تقاضای داخلی، در کنار سیگنالهای خنثی صادراتی، تعادلی شکننده را رقم زدهاند.
قیمت شمش فولاد در بازار داخلی چین روز گذشته با افزایشی اندک به حدود ۴۴۲ دلار در هر تن رسید؛ رشدی که هرچند محدود به نظر میرسد، اما ریشه در چند عامل کلیدی دارد. بهبود نسبی تقاضای داخلی در کنار افزایش خریدهای سرمایهای، از جمله محرکهای اصلی این روند بودهاند. در این میان، رشد هزینه مواد اولیه بهویژه زغالسنگ ککشو، نقش پررنگی در بالا بردن کف قیمتی ایفا کرده است؛ مادهای که افزایش بهای آن اخیراً از سوی بازار پذیرفته شده و به بخشی از ساختار هزینه تولید فولاد تبدیل شده است.
با این حال، بازار در تمامی بخشها سیگنال صعودی دریافت نکرده است. در بورس کالای شانگهای، قیمت قراردادهای آتی میلگرد در محدوده ۴۶۰ دلار بدون تغییر باقی مانده که نشاندهنده احتیاط معاملهگران نسبت به چشمانداز کوتاهمدت است. این ثبات در بازار آتی، در کنار نوسان محدود بازار نقدی، نشان میدهد که فعالان بازار هنوز نسبت به پایداری رشد تقاضا اطمینان کامل ندارند.
در بخش صادرات نیز شرایط بهگونهای است که نمیتوان از یک روند صعودی قوی سخن گفت. شاخصهای صادرات فولاد در مجموع بدون تغییر باقی ماندهاند و قیمتهای پیشنهادی نیز تنها افزایش جزئی را تجربه کردهاند. این موضوع باعث شده تا فضای کلی بازار در وضعیت متعادل قرار گیرد؛ نه فشار فروش قابلتوجهی دیده میشود و نه موجی از تقاضای جدید که بتواند قیمتها را به شکل محسوسی بالا ببرد.
با این وجود، قیمت پیشنهادی شمش صادراتی چین با افزایش ۵ دلاری نسبت به روز قبل، به حدود ۴۷۵ دلار در هر تن فوب رسیده است. این افزایش محدود نشان میدهد که صادرکنندگان تلاش دارند از رشد هزینهها عقب نمانند، اما در عین حال، به دلیل رقابت در بازارهای جهانی و حساسیت خریداران، از اعمال افزایشهای شدید قیمتی خودداری میکنند.
در مجموع، بازار شمش فولاد چین در شرایطی قرار دارد که تعادل میان عرضه و تقاضا به شکل ظریفی حفظ شده است. از یک سو، افزایش هزینه مواد اولیه و بهبود نسبی تقاضای داخلی از قیمتها حمایت میکند و از سوی دیگر، ثبات در بازار آتی و ضعف نسبی سیگنالهای صادراتی، مانع از جهشهای قیمتی میشود.
چشمانداز کوتاهمدت این بازار تا حد زیادی به روند تقاضای داخلی و تحولات بازار مواد اولیه وابسته خواهد بود. در صورتی که فشار هزینهها ادامه یابد و تقاضای داخلی تقویت شود، احتمال تداوم رشد تدریجی قیمتها وجود دارد؛ اما در غیر این صورت، بازار ممکن است در همین محدودههای فعلی به نوسان ادامه دهد و وارد فاز انتظار شود.
منبع: فولادبان



