توسعه دیتاسنترها، اجرای نخستین مزرعه بادی صنعتی و سرمایهگذاری گسترده در زیرساختهای انرژی، بازار فولاد ایسلند را در مسیر رشد پایدار قرار داده و مصرف فولاد را به رکوردهای جدید نزدیک کرده است.
بازار فولاد ایسلند در سال ۲۰۲۶ با پیشبینی رسیدن به رقم ۳۰۱ میلیون یورو مصرف فولاد نهایی، همچنان الگوی منحصربهفردی از وابستگی کامل به واردات را تجربه میکند. نبود تولید داخلی محصولات نورد و فقدان صنایع فولادی در مقیاس صنعتی، ایسلند را به بازاری کاملاً وابسته به تأمینکنندگان اروپایی تبدیل کرده است.
شرایط محلی ایسلند، توسعه صنعت فولاد در داخل این کشور را غیرموجه کرده است. با وجود میانگین دستمزد ۶,۳۵۰ یورویی (قبل از کسر مالیات) که در زمره بالاترین سطوح جهانی قرار دارد، تولید محلی سازههای فولادی از نظر اقتصادی بهصرفه نیست. در حالی که هزینه حملونقل یک تن فولاد نورد پایه با سازههای فولادی نهایی به این جزیره تقریباً برابر است، هزینه نهایی تولید در کشورهایی نظیر لیتوانی، لهستان و دانمارک بهمراتب پایینتر است.
همچنین، تقاضای محدود (۶۰ میلیون یورو فولاد پایه در سال) سرمایهگذاری در مراکز خدمات فولادی (SSC) بزرگ را غیرمنطقی میکند. در حال حاضر، مراکز کوچک محلی تنها نیازهای محدود صنایع شیلات و زیرساختها را تأمین میکنند. این مقیاس کوچک باعث شده تا ایسلند در پروژههای بزرگ مقیاس، قدرت رقابت با بازیگران اروپایی را نداشته باشد و پیمانکاران ترجیح دهند سازههای آماده را از کشورهای حوزه بالتیک یا اسکاندیناوی وارد کنند.
تغییر الگوی واردات؛ از مواد خام به سازههای پیشساخته
طی ۵ سال اخیر، ایسلند بهطور کامل به سمت خرید «پکهای ساختوساز آماده» (Turnkey construction kits) گرایش پیدا کرده است. نسبت واردات سازههای پیشساخته به فولاد پایه، از ۱.۹ برابر در سال ۲۰۲۱ به ۳.۷ برابر در سال ۲۰۲۵ رسیده است. بازار ایسلند در تسخیر بازیگران اروپایی است؛ به طوری که آلمان، نروژ، لیتوانی، دانمارک و هلند در مجموع بیش از ۷۱ درصد واردات فولاد این کشور را در اختیار دارند.
صنعت ساختمان ایسلند، محرک اصلی تقاضا برای میلگرد، ورقهای گالوانیزه و پروفیلهای ساختمانی است. هزینه بالای نیروی کار برای بتنریزی سنتی، پیمانکاران را به سمت استفاده از سازههای فولادی پیشساخته سوق داده است. با وجود افزایش نرخ بهره بانک مرکزی ایسلند از ۰.۷۵٪ در سال ۲۰۲۱ به ۹.۲۵٪ در سال ۲۰۲۴ و سرد شدن نسبی بازار مسکن، تقاضا از سوی پروژههای در دست اجرا همچنان بالاست.
صنعت آلومینیوم به عنوان دومین مصرفکننده بزرگ فولاد، در بازه ۲۰۲۱ تا ۲۰۲۵ پروژههای نوسازی گستردهای (به ارزش بیش از ۳۰۰ میلیون یورو) در سه کارخانه «نوردورال»، «آلکوآ» و «ایزال» اجرا کرد.
همزمان، صنعت دیتاسنترها با افزایش ظرفیت مصرف برق از ۷۰ مگاوات به ۲۰۰ مگاوات، به محرکی قدرتمند برای تقاضای فولادهای پرمقاومت، رکهای سرور، سینیهای کابل و سیستمهای تهویه تبدیل شده است. اقلیم سرد ایسلند (دمای متوسط ۵ درجه سانتیگراد) که هزینههای سرمایشی دیتاسنترها را تا ۷۰ درصد کاهش میدهد، این کشور را به مقصدی ایدهآل برای غولهای فناوری جهان تبدیل کرده است.
پیشبینی بازار ۲۰۲۶؛ بادبانهای بادی در خدمت دیتاسنترها
پیشبینی میشود مصرف فولاد در سال ۲۰۲۶ با رشد ۶ درصدی به ۳۰۱ میلیون یورو برسد. در حالی که غولهای آلومینیومی در حال حاضر روی بهرهوری عملیاتی متمرکز هستند، موتور محرک بازار در سال ۲۰۲۶، احداث اولین مزرعه بادی صنعتی ایسلند با نام «Búrfellslundur» (با ظرفیت ۱۲۰ مگاوات) است.
این پروژه که توسط شرکت «Landsvirkjun» هدایت میشود، با هدف رفع کمبود انرژی که مانع توسعه دیتاسنترها شده، اجرا میشود. با توجه به برنامه سرمایهگذاری سنگین دولت در سالهای ۲۰۲۶ تا ۲۰۲۸ (رسیدن به سقف ۳۳۰ میلیون یورو سرمایهگذاری سالانه در حوزه زیرساختهای انرژی)، تقاضا برای محصولات فولادی در بخش برقآبی، زمینگرمایی و انرژیهای نو، در آینده نزدیک تضمینشده باقی خواهد ماند.
در حالی که بحران انرژی در اروپا بر قیمتهای وارداتی فولاد ایسلند اثرگذار بوده، اما نیاز مبرم به زیرساختهای نوین انرژی و مراکز پردازش داده، بازار فولاد این کشور را در مسیر رشد پایدار قرار داده است.
منبع: ایراسین
دفتر مرکزی:
کد پستی:
تماس با دفتر رسانه: