هند در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ همچنان واردکننده خالص محصولات نوردشده فولادی باقی ماند. واردات این محصولات با رشد سالانه ۲۳.۸ درصدی به ۴.۱۴ میلیون تن رسید و صادرات نیز با افزایش ۲۶.۲ درصدی، ۳.۵۵ میلیون تن ثبت شد؛ آماری که در کنار رشد مصرف داخلی، از پویایی تقاضا و تداوم نقش تجارت خارجی در بازار فولاد این کشور حکایت دارد.
هند در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ همچنان واردکننده خالص محصولات نوردشده فولادی باقی ماند؛ به‌طوری‌که واردات این محصولات با رشد سالانه ۲۳.۸ درصدی به ۴.۱۴ میلیون تن رسید، درحالی‌که صادرات فولاد نوردشده این کشور در همین دوره ۳.۵۵ میلیون تن بود. هم‌زمان، افزایش مصرف داخلی فولاد و برنامه‌های بلندمدت دولت هند برای توسعه ظرفیت تولید، بازیافت قراضه و گسترش بازار صادراتی، از تداوم رشد تقاضا در صنعت فولاد این کشور حکایت دارد.
بر اساس داده‌های منتشرشده از سوی دولت هند، این کشور در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷، از آوریل تا سپتامبر، همچنان در جایگاه واردکننده خالص محصولات نوردشده فولادی قرار داشت.واردات محصولات نوردشده فولادی هند در این دوره با افزایش ۲۳.۸ درصدی نسبت به مدت مشابه سال قبل، به ۴.۱۴ میلیون تن رسید. در مقابل، حجم صادرات این محصولات با رشد سالانه ۲۶.۲ درصدی، ۳.۵۵ میلیون تن ثبت شد.با وجود رشد صادرات، بیشتر بودن حجم واردات نسبت به صادرات نشان می‌دهد که بازار هند همچنان برای تأمین بخشی از نیاز خود به محصولات فولادی خارجی وابسته است.
چین و کره جنوبی؛ تأمین‌کنندگان اصلی بازار هند
چین و کره جنوبی در مجموع نزدیک به ۶۳ درصد از واردات محصولات نوردشده فولادی هند را به خود اختصاص دادند و در زمره مهم‌ترین تأمین‌کنندگان این بازار قرار گرفتند.در بخش صادرات نیز امارات متحده عربی و ویتنام بزرگ‌ترین بازارهای مقصد فولادسازان هندی بودند. این الگو نشان می‌دهد که در کنار افزایش تقاضای داخلی، تجارت خارجی همچنان یکی از مؤلفه‌های مهم صنعت فولاد هند به شمار می‌رود؛ بازاری که در آن، رقابت میان تولیدکنندگان داخلی و تأمین‌کنندگان خارجی بر جریان عرضه محصولات فولادی اثرگذار است.
مصرف محصولات نوردشده فولادی در هند طی ماه سپتامبر با افزایش ۷.۷ درصدی نسبت به مدت مشابه سال گذشته، به ۱۴.۴ میلیون تن رسید.همچنین، مجموع مصرف این محصولات در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷، با رشد سالانه ۷.۶ درصدی، به ۸۵ میلیون تن افزایش یافت.
روند صعودی مصرف فولاد در هند، اهمیت بازار داخلی این کشور را در معادلات صنعت جهانی فولاد برجسته می‌کند. افزایش تقاضا در چنین مقیاسی، علاوه بر ایجاد فرصت برای تولیدکنندگان داخلی، می‌تواند بر نیاز به واردات، برنامه‌ریزی ظرفیت‌های تولیدی و جهت‌گیری سیاست‌های صنعتی این کشور تأثیر بگذارد.
دولت هند در پیش‌نویس راهبرد ملی جدید توسعه صنعت فولاد، هدف‌گذاری‌هایی را برای افزایش بازیافت قراضه و تأمین پایدار مواد اولیه این صنعت مطرح کرده است.بر اساس برآورد دولت، حجم بازیافت قراضه فلزی در هند قرار است از ۳۶ میلیون تن در سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ به ۱۲۳ میلیون تن در سال تا سال ۲۰۴۷ افزایش یابد. این میزان معادل حدود ۲۱ درصد از حجم پیش‌بینی‌شده تولید فولاد کشور در آن مقطع خواهد بود.افزایش بازیافت قراضه می‌تواند بخشی از نیاز صنعت فولاد هند به مواد اولیه را تأمین کند و در چارچوب توسعه ظرفیت‌های تولیدی، نقش مهمی در مدیریت منابع و تقویت زنجیره تأمین داشته باشد.
هدف‌گذاری تقاضای ۵۰۵ میلیون تنی فولاد تا سال ۲۰۴۷
پیش‌نویس راهبرد جدید توسعه صنعت فولاد هند، رشد قابل‌توجه تقاضای محصولات نوردشده را در افق بلندمدت پیش‌بینی می‌کند.بر اساس این سند، تقاضای محصولات نوردشده فولادی در هند تا سال ۲۰۴۷ به ۵۰۵ میلیون تن خواهد رسید. همچنین، مصرف سرانه فولاد در این کشور تا آن زمان به ۳۰۲ کیلوگرم افزایش می‌یابد و حجم صادرات فولاد، با احتساب صادرات غیرمستقیم، به ۴۵ میلیون تن خواهد رسید.
در همین چارچوب، تولید داخلی فولاد هند در سال مالی ۲۰۲۵-۲۰۲۶ حدود ۱۷۰ میلیون تن برآورد شده و مصرف محصولات فولادی نیز به ۱۶۴ میلیون تن خواهد رسید.این اهداف، از برنامه‌ریزی هند برای توسعه هم‌زمان ظرفیت تولید، پاسخ‌گویی به تقاضای داخلی و تقویت حضور در بازارهای صادراتی حکایت دارد.
راهبرد ملی جدید توسعه صنعت فولاد هند، افزایش ظرفیت تولید فولاد این کشور به ۶۰۰ میلیون تن در سال تا سال ۲۰۴۷ را نیز پیش‌بینی می‌کند.این هدف‌گذاری در کنار برنامه افزایش بازیافت قراضه، رشد مصرف داخلی و توسعه صادرات، نشان‌دهنده چشم‌انداز بلندمدت هند برای گسترش ابعاد صنعت فولاد خود است.
در مجموع، اگرچه هند در نیمه نخست سال مالی ۲۰۲۶-۲۰۲۷ همچنان واردکننده خالص محصولات نوردشده فولادی باقی مانده، رشد هم‌زمان واردات و صادرات و افزایش مصرف داخلی نشان می‌دهد که این کشور در حال توسعه جایگاه خود در تجارت جهانی فولاد است. تحقق اهداف تعیین‌شده تا سال ۲۰۴۷ نیز به گسترش ظرفیت‌های تولیدی، تأمین مواد اولیه و توانایی صنعت فولاد هند برای پاسخ‌گویی به تقاضای فزاینده وابسته خواهد بود.
منبع: ایراسین
