رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران گفت: با وجود ظرفیت سازی و سرمایه گذاری برای تولید ۵۵ میلیون تن فولاد، اما بیشتر از ۳۲ میلیون تن نتوانستیم تولید کنیم و حدود ۲۰ میلیون تن ظرفیت خالی داریم.
بهرام سبحانی در نشست اندیشکده فولاد و صنایع معدنی به روند تاریخی شکل‌گیری صنعت فولاد و چالش‌های ساختاری آن اشاره کرد و افزود:با همین میزان تولید ما دهمین تولید کننده بزرگ جهان بودیم که اگر معادل مهرماه و فروردین تولید می‌کردیم به جایگاه هفتم نیز می‌رسیدیم.
وی ادامه داد: در تولید ۵۵ میلیون تنی فولاد مصرف سرانه فولاددبیش ۳۶۰ کیلوگرم در نظر گرفته شده بود که امروز هیچ کدام از این مفروضات عملی نشد، اما فولاد برنامه خود را عملی کرد و به ظرفیت ۵۵ میلیون تن رسید.
سبحانی گفت: امروز بخش بزرگی از فولاد کشور در دست شرکت‌های بزرگ بورسی است، اما اعمال مدیریت‌های شبه‌دولتی و فشار‌های مختلف، مانع از انتخاب صحیح هیئت مدیره و حفظ منافع سهامداران شده است. وی افزود: در شرایطی که هزینه تامین مالی در اقتصاد به بالای ۴۰ درصد رسیده و تورم فشار می‌آورد، حاشیه سود شرکت‌های بزرگ به زیر ۱۰ درصد سقوط کرده است؛ به‌طوری‌که برخی واحد‌ها با وجود اشتغال‌زایی بالا و زیان‌دهی، همچنان ناچار به ادامه فعالیت هستند.
رئیس انجمن تولیدکنندگان فولاد ایران پیرامون چالش‌های صادراتی و ارزی تصریح کرد، چرا صادرکننده باید ارز حاصل از صادرات خود را ۴۰ درصد پایین‌تر از نرخ بازار آزاد به فروش برساند، در حالی که تمامی هزینه‌های تولید و انرژی را با قیمت‌های آزاد و واقعی تامین می‌کند؟ وی این رویه را مصداق دست بر جیب سهامدار بردن دانست و تاکید کرد که عوارض سنگین صادراتی و محدود کردن فروش خارجی به بهانه حمایت از صنایع پایین‌دستی، مزیت‌های رقابتی کشور را نابود کرده است.
وی در بخش دیگری از سخنان خود درباره توسعه نامتوازن زنجیره فولاد خاطرنشان ساخت که اگر ظرفیت تولید کشور به ۵۵ میلیون تن برسد، زیرساخت‌های جاده‌ای، ریلی، بندری و شبکه انرژی کشور مطلقاً توان پشتیبانی از ۲۰ میلیون تن صادرات را نخواهند داشت. سبحانی همچنین از مداخلات دستوری در بورس کالا انتقاد کرد و توضیح داد که بورس کالا باید محل واقعی کشف قیمت بر اساس عرضه و تقاضا باشد، نه ابزاری برای جبران کسری‌ها از جیب سهامداران و توزیع رانت میان واسطه‌ها.
تداوم سیاست‌های قیمت‌گذاری دستوری، تحمیل قیمت‌های گزاف انرژی به صنایع و سیاست‌های ارزی ناپایدار، توجیه اقتصادی طرح‌های توسعه را از بین برده و سرمایه‌گذاران را ناامید کرده است که این امر نیازمند بازنگری فوری سیاست‌گذاران کلان اقتصادی است.
منبع: خبرگزاری صدا و سیما
