کیوان جعفری طهرانی، تحلیلگر ارشد بازارهای بینالمللی آهن و فولاد، در حاشیه بیست و سومین نمایشگاه بین المللی ایران متافو، در بررسی پیامدهای جنگ بر بازار فولاد اظهار کرد: تداوم جنگ و شکلگیری محاصره اقتصادی، شرایط صادرات کشور را با محدودیتهای جدی مواجه کرده است. بسته شدن بنادر کشور و مطرح شدن محدودیت در مسیرهای ریلی و حتی مرزهای مشترک ایران با پاکستان، ترکیه و عراق، از جمله تحولاتی است که در ماههای اخیر شاهد آن بودهایم. هرچند برخی از این مرزها بهصورت موقت بسته شدند، اما امیدواریم این محدودیتها تداوم پیدا نکند.
او افزود: جنگ و حمله به واحدهای بزرگ فولادسازی، کاهش قابلتوجه صادرات را به دنبال داشت. در کنار این موضوع، افزایش هیجانی نرخ ارز و کاهش ارزش پول ملی باعث شد قیمت مواد اولیه در داخل کشور، بهویژه کنسانتره و گندله، از ابتدای فروردینماه تاکنون با رشد قابلتوجه و فراتر از انتظار مواجه شود.
تحلیلگر ارشد بازارهای بینالمللی آهن و فولاد با اشاره به تغییر شرایط صادرات مواد اولیه بیان کرد: در گذشته، افزایش قیمت مواد اولیه تا حدی با امکان صادرات توجیهپذیر بود؛ چراکه بخشی از خریداران، محصولات خریداریشده از بورس را صادر میکردند و با وجود الزام بازگشت ارز حاصل از صادرات، این فعالیت همچنان برای آنها صرفه اقتصادی داشت. اما در شرایط فعلی که بخش قابلتوجهی از صادرات متوقف شده، افزایش قیمت کنسانتره و گندله چندان قابل انتظار نبود. با این حال، رشد هیجانی نرخ ارز و افزایش قیمت کالاهایی مانند فولاد که در ساختوساز کاربرد دارند، به بازار مواد اولیه نیز منتقل شد. بخش مهمی از این افزایش قیمتها به کاهش ارزش پول ملی بازمیگردد.
جعفری طهرانی ادامه داد: اگر محاصره بنادر جنوبی و محدودیت در مسیرهای ریلی و جادهای ارتباط با کشورهای همسایه ادامه پیدا کند، تولید کشور نیز با آسیب جدی مواجه خواهد شد. بخش قابلتوجهی از تولیدات صنایع معدنی و فلزی، مازاد بر نیاز داخلی است و باید به بازارهای صادراتی راه پیدا کند. برای مثال، حدود ۶۰ تا ۷۰ درصد کاتد مس تولیدی در داخل مصرف میشود و باقیمانده آن باید صادر شود. در صنعت فولاد نیز شرایط مشابهی وجود دارد و محدودیت صادرات میتواند زمینهساز انباشت محصولات و کاهش ظرفیت تولید شود.
او در پایان گفت: تولید فولاد ایران که سال گذشته به حدود ۳۲ میلیون تن رسید، در سال جاری با توجه به شرایط موجود، با پیشبینیهایی در محدوده ۲۵ تا ۳۰ میلیون تن مواجه است. این افت تولید موجب شد ایران جایگاه دهمین فولادساز بزرگ جهان را از دست بدهد و ویتنام در این رتبه قرار بگیرد. حتی اگر تولید فولاد کشور در ادامه سال یا سال آینده به سطح سال گذشته بازگردد، همچنان بخش مازاد بر مصرف داخلی باید صادر شود. از سوی دیگر، کشور به ارز حاصل از صادرات نیاز دارد و تا زمانی که جنگ پایان نیافته و محدودیتهای صادراتی برطرف نشده است، نمیتوان پیشبینی دقیقی از وضعیت تولید و بازار داشت.
منبع: وبسایت شخصی کیوان جعفری طهرانی



