در تلاقی انقلاب سبز و بحران مواد خام، زنجیره تأمین پنلهای خورشیدی، توربینهای بادی و باتریها به پاشنه آشیل گذار انرژی بدل شده است. پیشبینی رشد ۱۲۱ برابری باتریهای لیتیومی تا ۲۰۵۰، فشار بیسابقهای بر منابع و سرمایهگذاری معدنی وارد میکند.
توسعه معادن جدید اکنون بهطور متوسط ۱۲ سال زمان میبرد؛ روندی که با پیچیدگیهای زیستمحیطی و اجتماعی کندتر شده است. همزمان، تمرکز فرآوری در چین از عناصر نادر خاکی تا کبالت، ریسکهای ژئوپلیتیک و عدمتطابق عرضه با اهداف اقلیمی را تشدید میکند.
این چالش تنها کمّی نیست؛ استخراج و فرآوری مواد بحرانی انرژیبر و آببر است و کاهش عیار معادن هزینه و اثرات زیستمحیطی را افزایش داده است. چرخهای پیچیده شکل گرفته: برای انرژی پاک به مواد پایدار نیاز داریم و برای مواد پایدار به انرژی پاک.
با این حال، فرصتها در حال ظهورند: معدنکاری شهری، بازیافت پیشرفته، استخراج از آب دریا و نوآوریهای طراحی، مانند تغییر شیمی باتریها میتوانند ریسک وابستگی را کاهش دهند. راهحل، رویکردی چندجانبه از تنوعبخشی تأمین تا اقتصاد چرخشی و همکاری بینالمللی است.
منبع: ماهنامه کارخانه



