پیش‌بینی‌ها از بازار فولاد هند:
فولادسازان هندی با وجود افزایش هزینه‌ها همچنان سودآور خواهند ماند

اختصاصی معدن مدیا؛

انتظار می‌رود شرکت‌های فولادی هند با وجود افزایش هزینه‌های تولید، سودآوری عملیاتی خود را در سال مالی ۲۰۲۷ در محدوده ۱۰ هزار و ۵۰۰ تا ۱۱ هزار روپیه، معادل ۱۱۰ تا ۱۱۵.۵ دلار به‌ازای هر تن، حفظ کنند.

تحلیلگران انتظار دارند قیمت داخلی فولاد بین ۶ تا ۸ درصد افزایش یابد که این رشد، افزایش هزینه مواد اولیه و مخارج عملیاتی را به‌طور کامل جبران خواهد کرد. در نتیجه، حاشیه سود پیش از بهره، مالیات و استهلاک به‌ازای هر تن، در سطح میانگین ۱۰ ساله خود باقی خواهد ماند.

هزینه تولید با ۲ هزار روپیه افزایش، به ۵۳ هزار تا ۵۴ هزار روپیه به‌ازای هر تن خواهد رسید. این مطالعه هشت شرکت بزرگ را پوشش می‌دهد که نیمی از تولید فولاد این کشور را در اختیار دارند. عامل اصلی افزایش هزینه‌ها، رشد ۵ تا ۷ درصدی قیمت زغال‌سنگ کک‌شو خواهد بود که ۴۰ درصد هزینه تولید را تشکیل می‌دهد. این افزایش قیمت ناشی از خطر اختلال در عرضه و تقاضای بالا خواهد بود. افزایش هزینه حمل‌ونقل، بیمه و تعرفه‌های برق نیز هزینه‌های بیشتری به همراه خواهد داشت.

افزایش قیمت‌های جهانی، اقدامات حمایتی دولت و تقاضای قدرتمند داخلی به شرکت‌ها کمک خواهد کرد حاشیه سود خود را حفظ کنند.
هند در دسامبر ۲۰۲۵، تعرفه حفاظتی پلکانی سه‌ساله‌ای به میزان ۱۱.۵ درصد بر واردات برخی انواع فولاد اعمال کرد و از این طریق رقابت خارجی را محدود ساخت.

ظرفیت بلندمدت این بازار بالاست؛ در سال ۲۰۲۵، سرانه مصرف فولاد در هند ۱۰۹.۲ کیلوگرم بود، درحالی‌که میانگین جهانی به ۲۰۹ کیلوگرم می‌رسید.

شرایط مساعد بازار، توسعه ظرفیت‌های تولید را به‌دنبال داشته است. قرار است هزینه‌های سرمایه‌ای فولادسازان در سال مالی جاری به ۷۵۰ تا ۸۰۰ میلیارد روپیه برسد؛ این رقم یک سال پیش ۷۰۰ میلیارد روپیه بود. حدود ۷۵ درصد این مبلغ از منابع داخلی تأمین خواهد شد که امکان بهبود نسبت خالص بدهی به سود پیش از بهره، مالیات و استهلاک را از ۲.۸ برابر به ۲.۶ برابر فراهم می‌کند.

درگیری در خاورمیانه همچنان یکی از خطرات اصلی این صنعت به شمار می‌رود، زیرا ممکن است به اختلال در زنجیره‌های تأمین و جهش بیشتر هزینه‌ها منجر شود.

هند توانایی حفظ تقاضای بالای فولاد را دارد. تقاضای فولاد در این کشور سالانه بین ۷ تا ۸ درصد رشد می‌کند و احتمالاً به‌دلیل توسعه زیرساخت‌ها و تمرکز بر بخش‌های جدید رشد، مانند مراکز داده، کشتی‌سازی و صنایع دفاعی، این روند طی دو دهه آینده نیز ادامه خواهد یافت.

منبع: GMK