هند در سیاست جدید فولاد خود، دستیابی به ظرفیت ۶۰۰ میلیون تن فولادسازی تا سال ۲۰۴۷ را هدفگذاری کرده است؛ سندی که همزمان بر تأمین پایدار سنگآهن و زغالسنگ ککشو و کاهش شدت انتشار کربن صنعت فولاد تمرکز دارد.
سیاست جدید فولاد هند، چشمانداز توسعه صنعت فولاد این کشور در دو دهه آینده را ترسیم میکند و بر اساس پیشنویس این سند، ظرفیت فولادسازی هند باید تا سال ۲۰۴۷ به ۶۰۰ میلیون تن برسد.به گزارش رویترز، وزیر فولاد هند روز سهشنبه اعلام کرد سیاست جدید فولاد این کشور بهزودی بهصورت عمومی منتشر خواهد شد. پیشنویس این سیاست که توسط رویترز بررسی شده، علاوه بر تعیین هدف ظرفیت تولید، برنامههایی برای کاهش انتشار گازهای گلخانهای در صنعت فولاد و تقویت دسترسی به مواد اولیه کلیدی شامل سنگآهن و زغالسنگ ککشو (Coking Coal) ارائه کرده است. وزارت فولاد هند به درخواست رویترز برای اظهارنظر درباره این سیاست جدید، بلافاصله پاسخی ارائه نکرد.
بر اساس این سیاست، هند در نظر دارد طی دو دهه آینده ظرفیت فولادسازی خود را به ۶۰۰ میلیون تن برساند. این هدف در شرایطی تعیین شده که ظرفیت فولادسازی هند در سال مالی ۲۰۲۶ به حدود ۲۲۰ میلیون تن رسیده است.به این ترتیب، توسعه ظرفیت تولید فولاد در هند بخش مهمی از برنامه بلندمدت این کشور برای پاسخگویی به رشد تقاضای داخلی و تقویت جایگاه صنعت فولاد در اقتصاد خواهد بود.
سندی که پیشنویس آن توسط رویترز بررسی شده، همچنین بر ضرورت تأمین پایدار مواد اولیه موردنیاز فولادسازان تأکید دارد؛ موضوعی که با توجه به افزایش موانع تجاری در بازارهای جهانی و رقابت بر سر منابع معدنی اهمیت بیشتری پیدا کرده است.
هند همچنان با چالش تأمین مواد اولیه روبهرو است
ساندیپ پوندریک (Sandeep Poundrik)، وزیر فولاد هند، در حاشیه یک رویداد با اشاره به چالشهای پیشروی صنعت فولاد این کشور گفت: دسترسی به مواد اولیه و صادرات از مهمترین مسائل صنعت فولاد هند محسوب میشوند؛ بهویژه در شرایطی که کشورها در حال افزایش موانع تجاری هستند.
هند همچنین در ماههای آوریل تا اوت به واردکننده خالص فولاد نهایی تبدیل شده است. این کشور در این بازه زمانی ۳.۵ میلیون تن فولاد وارد کرد که نسبت به مدت مشابه سال گذشته ۲۹.۵ درصد افزایش داشت.چین با تأمین ۳۱.۸ درصد از واردات فولاد نهایی هند در این دوره، بزرگترین صادرکننده فولاد به بازار هند بوده است.
کاهش شدت انتشار کربن در افق ۲۰۴۷
یکی از محورهای اصلی سیاست جدید فولاد هند، کاهش انتشار کربن در صنعت فولاد است.بر اساس پیشنویس این سند، دولت هند قصد دارد شدت متوسط انتشار کربن صنعت فولاد را از سطح فعلی ۲.۵۴ تن دیاکسیدکربن به ازای هر تن فولاد خام به حدود ۱.۵۴ تن به ازای هر تن فولاد خام تا سال ۲۰۴۷ کاهش دهد.
این هدف در راستای برنامه گستردهتر هند برای دستیابی به انتشار خالص صفر تا سال ۲۰۷۰ تعریف شده است.کاهش شدت انتشار کربن در صنعت فولاد بهعنوان یکی از صنایع انرژیبر و کربنبر، میتواند نیازمند توسعه فناوریهای کمکربن، بهبود بهرهوری انرژی و تغییر در ترکیب مواد اولیه و روشهای تولید فولاد باشد.
نیاز ۷۷۲ میلیون تنی هند به سنگآهن
پیشنویس سیاست جدید همچنین چشمانداز تأمین مواد اولیه برای صنعت فولاد هند را مشخص کرده است.بر اساس این سند، وزارت فولاد هند پیشبینی میکند تقاضای این کشور برای سنگآهن به ۷۷۲ میلیون تن برسد. دولت برای پاسخگویی به این نیاز، برنامههایی برای تضمین دسترسی به ذخایر سنگآهن با عیار بالا در دستور کار دارد.یکی از محورهای این برنامه، سرمایهگذاری در داراییهای معدنی خارجی و ایجاد مشارکتهای مشترک برای دسترسی پایدارتر به ذخایر سنگآهن باکیفیت است.
زغالسنگ ککشو نیز یکی دیگر از مواد اولیه راهبردی مورد توجه سیاست جدید فولاد هند است.بر اساس پیشنویس سند، انتظار میرود تقاضای هند برای زغالسنگ ککشو به ۲۱۴ میلیون تن برسد. دولت هند در نظر دارد برای کاهش ریسکهای ناشی از وابستگی به منابع محدود، سبد تأمین این ماده اولیه را متنوعتر کند.
در همین راستا، «تعامل راهبردی جهانی» و خرید داراییهای معدنی در خارج از کشور از جمله اقداماتی است که در سیاست جدید پیشبینی شده است.
افزایش قیمت فولاد در سایه رشد تقاضا
در همین حال، قیمت فولاد هند در هفتههای آینده با فشار افزایشی مواجه خواهد بود. بر اساس اظهارات مدیران شرکتهای فولادی و تحلیلگران به رویترز، افزایش تقاضا در بخشهای زیرساخت و خودروسازی پس از پایان فصل بارندگیهای موسمی، میتواند بازار فولاد هند را با محدودیت عرضه مواجه کند.
از سوی دیگر، افزایش هزینه زغالسنگ ککشو نیز هزینه تولید فولاد در کارخانههای این کشور را افزایش داده و میتواند بر قیمت محصولات فولادی تأثیرگذار باشد. در مجموع، سیاست جدید فولاد هند تلاش میکند همزمان سه محور اصلی صنعت این کشور را پوشش دهد: افزایش ظرفیت فولادسازی تا ۶۰۰ میلیون تن، تضمین دسترسی بلندمدت به مواد اولیه و کاهش شدت انتشار کربن؛ سه عاملی که میتوانند مسیر صنعت فولاد هند را تا افق ۲۰۴۷ شکل دهند.
منبع: ایراسین
