جستجو

توافق تجارت آزاد هند و اتحادیه اروپا، سقف صادرات فولاد هند به بازار این اتحادیه را به حدود ۱.۶۴ میلیون تن در سال افزایش می‌دهد؛ با این حال، تداوم اجرای سازوکار تعدیل کربن در مرزها می‌تواند بخش مهمی از مزیت تجاری ایجادشده را تحت تأثیر قرار دهد.


هند بر اساس متن حقوقی توافق تجارت آزاد (FTA) با اتحادیه اروپا، امکان صادرات سالانه حداکثر ۱.۶۴ میلیون تن فولاد به بازار این اتحادیه را خواهد داشت؛ با این حال، صادرکنندگان هندی همچنان با هزینه‌های مرتبط با انتشار کربن مواجه خواهند بود. بر اساس متن این توافق، هند علاوه بر سهمیه فعلی ۹۴۶ هزار و ۶۱۶ تنی فولاد در چارچوب سازمان تجارت جهانی (WTO)، از یک سهمیه ترجیحی جدید به میزان ۶۹۴ هزار و ۸۵۳ تن برخوردار خواهد شد.

در مجموع، سهمیه هند برای صادرات فولاد به اتحادیه اروپا به حدود ۱.۶۴۱ میلیون تن در سال می‌رسد. این میزان معادل حدود ۶۸.۴ درصد از صادرات ۲.۴ میلیون تنی فولاد هند به بازار اتحادیه اروپا در سال ۲۰۲۵ است؛ در حالی که سهمیه موجود در شرایط کنونی تنها معادل ۳۹.۴ درصد از صادرات فولاد هند به این بازار بوده است.

صنعت فولاد هند خواستار سهمیه بیشتر است

با وجود افزایش دسترسی هند به بازار اروپا، صنعت فولاد این کشور معتقد است سهمیه تعیین‌شده همچنان برای پوشش ظرفیت صادراتی هند کافی نیست.بر اساس یادداشتی که نمایندگان صنعت فولاد هند تهیه کرده‌اند و رویترز آن را بررسی کرده است، این صنعت خواستار افزایش ۲۹ تا ۳۵ درصدی سهمیه صادرات در گروه‌های مختلف محصولات فولادی از سوی اتحادیه اروپا شده است.

در این یادداشت که به وزارت تجارت هند، مسئول مذاکرات تجاری با اتحادیه اروپا، ارائه شده، آمده است: «مجموع سهمیه تضمین‌شده اختصاصی هند بر اساس این توافق، کمتر از مجموع سهمیه فعلی این کشور است و هند را از نظر دسترسی به بازار در موقعیت نامطلوبی قرار می‌دهد.» وزارت تجارت هند تاکنون به درخواست رویترز برای اظهارنظر درباره این موضوع پاسخ نداده است.

صادرات مازاد بر سهمیه مشمول تعرفه ۵۰ درصدی

بررسی متن حقوقی توافق توسط ابتکار پژوهش تجارت جهانی (GTRI) نشان می‌دهد محموله‌های فولادی هند که فراتر از سقف سهمیه تعیین‌شده به اتحادیه اروپا صادر شوند، مشمول تعرفه ۵۰ درصدی خواهند بود.البته متن حقوقی توافق که روز جمعه منتشر شده، همچنان ممکن است دستخوش تغییر شود و مفاد نهایی آن تا زمان اجرایی‌شدن توافق قابل اصلاح خواهد بود.

این موضوع اهمیت سهمیه ترجیحی را برای صادرکنندگان هندی افزایش می‌دهد؛ زیرا صادرات در چارچوب سهمیه از شرایط تجاری مطلوب‌تری برخوردار خواهد بود، در حالی که محموله‌های مازاد با تعرفه سنگین مواجه می‌شوند.

کربن همچنان هزینه صادرات فولاد هند است

یکی از مهم‌ترین نکات توافق هند و اتحادیه اروپا این است که برخورداری از سهمیه ترجیحی، فولاد هند را از سازوکار تعدیل کربن در مرزهای اتحادیه اروپا (CBAM) معاف نمی‌کند.CBAM برای تمامی واردات فولاد به اتحادیه اروپا اعمال می‌شود و صادرکنندگان هندی حتی در صورت استفاده از سهمیه ترجیحی نیز باید هزینه‌های مرتبط با انتشار کربن را در نظر بگیرند.

برآورد GTRI نشان می‌دهد این هزینه پس از اجرای کامل سازوکار CBAM می‌تواند به‌طور متوسط حدود ۳۵ درصد ارزش فولاد باشد؛ موضوعی که می‌تواند بخشی از مزیت ناشی از کاهش تعرفه‌ها و افزایش سهمیه صادراتی هند را خنثی کند.

بخش عمده سهمیه اختصاص‌یافته به هند مربوط به محصولات فولادی تخت (Flat Steel Products) است.در میان این محصولات، ورق‌ها و نوارهای نورد گرم (Hot-Rolled Sheets and Strips) بیشترین سهم را به خود اختصاص داده‌اند و سقف صادرات این گروه ۵۰۹ هزار و ۶۰۵ تن تعیین شده است.این تمرکز سهمیه بر محصولات تخت اهمیت ویژه‌ای برای صنعت فولاد هند دارد؛ زیرا بخش قابل‌توجهی از صادرات این کشور به بازار اروپا را محصولات تخت فولادی تشکیل می‌دهند.

اجرای سهمیه جدید از زمان اجرایی‌شدن توافق

سهمیه اضافی تعیین‌شده برای هند از زمان اجرایی‌شدن توافق تجارت آزاد هند و اتحادیه اروپا در دسترس صادرکنندگان قرار خواهد گرفت. انتظار می‌رود این توافق تا پایان سال ۲۰۲۶ اجرایی شود.با این حال، استفاده از سهمیه جدید به رعایت مجموعه‌ای از الزامات از جمله دامنه محصولات مشمول، قواعد مبدأ (Rules of Origin) و موجود بودن سهمیه وابسته خواهد بود.

به این ترتیب، توافق تجارت آزاد هند و اتحادیه اروپا اگرچه ظرفیت دسترسی فولادسازان هندی به بازار اروپا را افزایش می‌دهد، اما صادرکنندگان این کشور همچنان باید دو محدودیت مهم را مدیریت کنند: سقف سهمیه صادراتی و هزینه‌های کربنی ناشی از CBAM.

منبع: ایراسین

لازم به ذکر است مسئولیت حقوقی تمامی محتواهای تولیدی معدن‌مدیا به عهده رسانه «نوآوران معدن» با شناسه مجوز 88190 می‌باشد؛ سایر محتواهای درج‌شده بازنشر و با ذکر منبع است.