تقاضای جهانی آهن اسفنجی طی دهههای آینده رشد قابلتوجهی خواهد داشت. مهمترین عوامل این رشد، کربنزدایی صنعت فولاد، توسعه تولید فولاد با کوره قوس الکتریکی و محدودیت عرضه قراضه باکیفیت است.
بر اساس برآورد ها، تقاضای جهانی آهن اسفنجی از حدود ۲۶۰ میلیون تن در سال ۲۰۳۵ به ۵۰۰ میلیون تن در سال ۲۰۵۰ خواهد رسید. بیش از نیمی از تقاضای سال ۲۰۳۵ مربوط به اروپا و منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا خواهد بود.
به گزارش جی ام ک، بین سالهای ۲۰۲۴ تا ۲۰۳۵، تولید فولاد در کورههای قوس الکتریکی حدود ۳۷۰ میلیون تن افزایش خواهد یافت، در حالی که توسعه ظرفیت کوره بلند عمدتاً به هند و جنوب شرق آسیا محدود میشود.
با توجه به کمبود قراضه باکیفیت، قرار نیست آهن اسفنجی جایگزین قراضه شود، بلکه بهعنوان مکمل مهم آن مورد استفاده قرار میگیرد و امکان کاهش عناصر مزاحم و تولید فولادهای با گرید بالاتر را فراهم میکند.
مهمترین محدودیتهای توسعه آهن اسفنجی شامل دسترسی به گندله مناسب آهن اسفنجی ، اقتصاد تولید انرژی تجدیدپذیر و هیدروژن، تأمین سرمایه، ظرفیت مازاد، موانع تجاری و درگیریهای منطقهای است.
آمریکا و منطقه منا به دلیل دسترسی رقابتی به گاز طبیعی، ظرفیت بالای انرژیهای تجدیدپذیر و زیرساخت مناسب، موقعیت مناسبی برای تبدیل شدن به هابهای صادرات فولاد دارند.
منبع: ایفنا
