صنعت فولاد آمریکای لاتین در پی افزایش واردات محصولات فولادی و تشدید رقابت با تولیدکنندگان خارجی، بهویژه چین، با کاهش سهم بازار مواجه شده است؛ بهطوریکه سهم واردات از بازار شش کشور بزرگ تولیدکننده فولاد این منطقه در سال ۲۰۲۵ به بیش از ۴۰ درصد رسید. همزمان، مازاد ظرفیت تولید جهانی و گسترش صادرات چین، فشار رقابتی بر فولادسازان داخلی این کشورها را افزایش داده است.
بر اساس گزارشی از سازمان همکاری و توسعه اقتصادی (OECD) که به نقل از مؤسسه Mesteel منتشر شده است، مجموع واردات فولاد به آمریکای لاتین، شامل عرضه مستقیم و فولاد بهکاررفته در کالاهای نهایی، در فاصله سالهای ۲۰۱۹ تا ۲۰۲۵ با رشد ۴۶.۱ درصدی به ۷۲ میلیون تن رسیده است.
بر اساس برآوردهای OECD، مجموع واردات مستقیم و غیرمستقیم فولاد به شش کشور بزرگ تولیدکننده فولاد منطقه موسوم به LAC6 شامل آرژانتین، برزیل، شیلی، کلمبیا، مکزیک و پرو نیز طی این دوره ۴۷ درصد افزایش یافته و از ۳۷.۶ میلیون تن در سال ۲۰۱۹ به ۵۵.۴ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ رسیده است.
چین؛ عامل اصلی افزایش واردات فولاد
چین مهمترین عامل رشد واردات فولاد به کشورهای آمریکای لاتین بوده است. حجم عرضه مستقیم و غیرمستقیم محصولات فولادی این کشور به کشورهای LAC6 بیش از دو برابر شده و از ۹.۱ میلیون تن در سال ۲۰۱۹ به ۲۱.۶ میلیون تن در سال ۲۰۲۵ رسیده است. در همین حال، سهم چین از کل واردات فولاد این منطقه از ۲۴ درصد به ۳۹ درصد افزایش یافته است.
در مقیاس جهانی نیز صادرات فولاد چین در سال ۲۰۲۵ با ثبت رکورد ۱۳۱ میلیون تن، نسبت به سال ۲۰۲۰ حدود ۱۵۳ درصد رشد داشته است. این روند در شرایطی ادامه یافته که مازاد ظرفیت تولید فولاد در جهان و توسعه فعالانه عرضه محصولات چینی، از عوامل اصلی تشدید فشار رقابتی بر تولیدکنندگان محلی آمریکای لاتین ارزیابی میشود.
کارشناسان OECD همچنین به افزایش سهم واردات غیرمستقیم توجه دادهاند که حدود ۴۰ درصد از مجموع عرضه وارداتی را تشکیل میدهد. این نوع واردات شامل فولاد موجود در محصولات صنعتی نهایی، از جمله خودرو، ماشینآلات، تجهیزات الکتریکی و سازههای فولادی است. افزون بر چین، تأمینکنندگان کشورهای عضو آسهآن نیز حضور خود را در بازارهای مکزیک، برزیل و کلمبیا تقویت کردهاند؛ هرچند حجم عرضه آنها در مقایسه با چین بهمراتب کمتر است.
کاهش سهم تولیدکنندگان داخلی از بازار منطقه
در پی افزایش واردات، سهم محصولات خارجی از بازار فولاد کشورهای LAC6 از ۳۳.۸ درصد در سال ۲۰۱۹ به ۴۰.۳ درصد در سال ۲۰۲۵ رسیده است. در همین دوره، تولید داخلی این کشورها تنها ۵۴.۳ میلیون تن از مجموع تقاضای ۷۶.۷ میلیون تنی منطقه را تأمین کرده است. همچنین نرخ بهرهبرداری از ظرفیت کارخانههای فولادسازی محلی در سطح حدود ۶۰ درصد باقی مانده و تجارت درونمنطقهای فولاد میان شش اقتصاد بزرگ آمریکای لاتین نیز طی شش سال ۴۵ درصد کاهش یافته است.
پیشتر سازمان همکاری و توسعه اقتصادی، انجمن فولاد آمریکای لاتین (Alacero) و انجمن فولاد مکزیک (Canacero) نسبت به وضعیت بحرانی صنعت فولاد این منطقه ابراز نگرانی کرده بودند. این انجمنها اعلام کردند فولاد چین با قیمتهای مصنوعی پایین، که نتیجه یارانههای مستقیم و غیرمستقیم و موجب برهم خوردن شرایط رقابت تجاری است، بازار جهانی را تحت تأثیر قرار داده است.
همچنین چین با سرمایهگذاری در صنعت فولاد کشورهای عضو آسهآن، به افزایش ظرفیت تولید فولاد این کشورها کمک کرده است. بر اساس گزارش OECD، سرمایهگذاریهای انجامشده طی پنج سال گذشته حدود ۱۰ میلیون تن به ظرفیت تولید فولاد کشورهای عضو این اتحادیه افزوده است.
منبع: ایراسین



